کمپینگ چیست؟

1398/05/06

کمپینگ یک گزینه جذاب و متنوع برای اهالی اهل سفر است که می‌خواهند سفری متفاوت و به خصوص به دور از هتل‌ها و اقامتگاه‌های لوکس و شهری تجربه کنند.

کمپینگ یک گزینه جذاب و متنوع برای اهالی اهل سفر است که می‌خواهند سفری متفاوت و به خصوص به دور از هتل‌ها و اقامتگاه‌های لوکس و شهری تجربه کنند.
کمپینگ (Camping) یا چادر زدن، یک فعالیت تفریحی در فضای باز است و شرکت کنندگان در چادر زدن با هدف ترک مناطق توسعه یافته و شهری و به صرف گذراندن زمان‌های مفرح در خارج از منزل به دامان طبیعت و نقاط بکر پناه می‌برند. در اصل هدف اصلی از این فعالیت تنها لذت بردن از طبیعت است.

کمپینگ را می‌توان یک فعالیت تفریحی در فضای باز دانست، ممکن است یک نفر و یا چندین نفر در فضایی خارج از محل زندگی خود اقدام به برپایی چادر و یا خانه‌های موقت کنند. البته در برخی از مواقع ممکن است شما در پارک محله خود هم چادر بزنید ولی در معنای عمومی زمانی به سفر شما کمپینگ می‌گویند که در فضای طبیعت و دور از محل سکونت خود این فعالیت‌ها را انجام داده باشید.

کمپینگ همچنین می‌تواند به شکل یک پیک نیک انجام شود ولی با مدت زمان بیشتر و ماندن یک ۱ روز کامل و صبح کردن شب در همان محل. کمپینگ در تمامی فصول سال و با توجه به امکانات شما می تواند انجام گیرد.

از قرن 20 میلادی سفرهای کمپینگ لوکس نیز رایج شدند که در تورهای سافاری انجام می‌شدند. مسافران بعد از گذراندن یک روز کامل در طبیعت بکر و وحشی برای استراحت و خوابیدن وارد چادرهایی مجلل و بزرگ می‌شدند که از تمامی امکانات برخوردار بودند. 


تاریخچه کمپینگ
گذشته کمپینگ تفریحی به شخصی به نام توماس هیرام هولدینگ (Thomas Hiram Holding) برمی گردد که برای اولین بار در کشور انگلستان و نزدیک رودخانه تایمز این کار را انجام داد. در سال‌های ۱۸۸۰ میلادی مردم اشتیاق زیادی به تفریح در رودخانه و قایقرانی داشتند و این اتفاق باعث شد پس از قایقرانی در کنار رودخانه استراحت کنند. این جا بود که برای اولین بار بشر کمپینگ مدرن را تجربه می کرد.

لوازم کمپینگی که آن سال‌ها مورد استفاده قرار می گرفت بسیار سنگین بودند و برای حمل آن‌ها باید از اسب، گاری و یا قایق استفاده میشد. اگرچه توماس در انگلستان را پدر کمپینگ مدرن می دانند ولی باید گفت که او سبک عامه پسندی از کمپ زنی را به زندگی انسان‌ها معرفی نمود.

او از سنین پایین، تجربه سفر به طبیعت را به همراه پدر و مادرش داشت. وی در سال ۱۹۰۱ به همراه چند نفر دوچرخه سوار برای تجربه کمپینگ به کشور ایرلند سفر کرد و این سفر به چاپ کتابی با عنوان The Campers Handbook منتهی شد.

فدراسیون بین المللی کمپینگ در سال ۱۹۳۲ تشکیل شد و تا به امروز به فعالیت‌هایش در زمینه کمپینگ ادامه می دهد. در سال‌های ۱۹۶۰ کمپ زنی دیگر تبدیل به یکی از تفریحات خانوادگی مردم شمال آمریکا و اروپا شد و از انجام آن بسیار لذت می‌بردند. کمپ زنی در حال حاضر ابعاد بسیاری دارد و تنها محدودیت در جنبه‌های تفریحی و خانوادگی ندارد.


خوراک در کمپینگ
وقتی به لوازم کمپینگ فکر می‌کنیم نباید خوراکی‌ را فراموش کنیم. در دل بیابان یا جنگل کمتر پیش می‌آید که یک رستوران پیدا ‌کنیم، برای همین بهتر است خوراکی‌ها را در نزدیکترین شهر به مقصدمان بخریم.

بسته به تعداد روزی که قرار است در طبیعت بمانیم، بد نیست کنسرو ببریم. البته یادتان باشد کنسروها را باید بجوشانید تا دچار مسمومیت غذایی در مسافرت نشوند. در کمپ یک قابلمه روحی هم غنیمت است. یک قاشق، چنگال و چاقوی چندکاره می‌توانند به پخت غذا در طبیعت کمک کنند و جای کمی هم بگیرند. برای غذا پختن به ادویه و روغن هم نیاز داریم.

غذا در کمپینگ

 

هیچ مسافری از نقش قوری و چای سیاه غافل نمی‌شود. یک ست قابلمه، ماهی‌تابه و قوری را با ۸۰ هزار تومان می‌شود در بازار خرید. بعضی از وسایل کمپینگ اگرچه واجب نیستند، اما داشتن‌شان سفر را جذاب‌تر می‌کند. مثلا چند دانه هل را در چای زغالی می‌اندازیم و چای بیشتر می‌چسبد. قبل از همه این‌ها باید آتش را با چیزی روشن کنیم، پس با خودمان ژل آتش‌زنه و فندک هم می‌بریم.


لوازم کمپینگ
معمولا می‌شود طبیعت‌گردهای مبتدی و حرفه‌ای را از روی کوله‌هایشان شناخت. طبیعت‌گرد حرفه‌ای تجهیزات کمپینگ و وسایل ضروری را می‌شناسد و برای همین هم بارش مختصر و مفید است. اما طبیعت‌گرد مبتدی در کوله‌اش یا چیزی کم است یا اضافه. 

تجهیزات لازم برای تور کمپینگ

 

کوله‌پشتی‌های خوب معمولا بندی برای بستن روی سینه دارند که به حفظ تعادل ما کمک می‌کنند. یک تسمه روی کمر هم سنگینی وزن روی شانه‌ها را کمتر می‌کند. هرچه کوله وزن کمتری داشته‌ باشد، برای کوهنوردی مناسبتر است. کوله‌های کوه، زیپ و جیب کمتری هم دارند. برای سفر یک روزه به کوله ۲۵ تا ۴۰ لیتری و برای سفر دو روزه به کوله ۴۰ تا ۶۰ لیتری نیاز داریم. سفرهای بیشتر از دو شب هم نیازمند کوله بزرگ‌تر هستند. برای سفر یک شبه در زمستان هم به کوله ۴۰ تا ۶۰ لیتری نیاز خواهیم داشت. کوله‌پشتی‌ها براساس نوع سفر فرق دارند. مثلا کوله‌پشتی کوه با کوله سفر یک‌روزه متفاوت است.

کفش از اولین و مهمترین لوازم‌ کمپینگ است. کفش باید متناسب با برنامه‌ای باشد که می‌خواهید بروید. برای طبیعت‌گردی‌های سبک، کفش سه فصل مناسب است. این کفش‌ها برای بیشتر برنامه‌ها به جز برنامه‌های زمستانی مناسبند.

از دیگر موارد مهم در مورد کفش، کف آن است. کف کفش نباید لیز باشد. کفش‌های ساقدار برای محافظت از قوزک پا بهترند، ولی به همان اندازه جورابی که می‌پوشیم هم از اهمیت زیادی برخوردار است. کفش‌های ایرانی مناسب کوهنوردی، ارزان‌تر از کفش‌های خارجی‌اند، ولی معمولا وزن‌شان هم بیشتر است. پایار و لاوان جزو برندهای خوب کفش کوهنوردی هستند. در بین کفش‌های خارجی هم به ترتیب اسکارپا، لووا و ترزتا قرار دارد.

چادر، یکی از ضروری‌ترین وسایل کمپینگ است. اگر چادرتان سبک باشد موقع پیاده‌روی‌های طولانی خسته نمی‌شوید. هر چادر باید حتما یک روکش یا به اصطلاح پوش داشته باشد که باران به آن نفوذ نکند. حدود ۲۰۰ هزار تومان باید برای خرید یک چادر دو نفره کنار بگذارید.

کیسه‌خواب یکی دیگر از لوازم ضروری سفر کمپینگ است. بهترین کیسه‌خواب مدلی است که زیپش را در تابستان باز بگذاریم و در زمستان به اندازه کافی گرم‌مان کند. این کیسه نباید به وزن بارمان خیلی اضافه کند. میلت، دیوتر و بعد از آن گایا از مارک‌های خوب کیسه‌خواب هستند.

کیسه‌خواب‌ها وزن‌های مختلفی دارند، اما هرچه وزن‌شان کمتر باشد بهتر است. همچنین کیسه‌خواب‌ها برای درجه حرات‌های مختلفی تعبیه شده‌اند و باید ببینید معمولا کجاها سفر می‌کنید و کیسه‌خوابی با چه درجه حرارتی برایتان مناسب است. یک کیسه خواب خوب برای خوابیدن در دمای منفی ۱۱ درجه سانتی‌گراد هم مناسب است. کیسه خواب‌ها قیمت متفاوتی دارند، رده پایین آنها ۲۰۰ هزار تومان است و برای خرید بهترین‌هایش باید بالای یک میلیون تومان هزینه کرد.

برای نشستن روی زمین به یک زیرانداز هم نیاز داریم. این زیرانداز می‌تواند یک مت یوگا باشد که بالای کوله پشتی هم به‌راحتی جا می‌گیرد. یک زیرانداز مخصوص چادر حداقل ۶۰ و یک مت حدودا ۴۰ هزار تومان قیمت دارد.

یادمان باشد بسته به فصل سفر لباس‌های متفاوتی را باید در کوله پشتی بگذاریم. در طبیعت‌گردی بیشتر از دو تیشرت نیازمان نمی‌شود، اما اگر احتمال بارندگی وجود دارد، سه تیشرت در لوازم کمپینگ می‌گذاریم. همیشه احتمال خیس یا خراب شدن لباس‌ها را باید در سفر طبیعت‌گردی داد. پس دو شلوار، دو تیشرت، دو مانتو، یک کلاه آفتابی یا پشمی (بسته به فصل) و دو لباس زیر را به تجهیزات کمپینگ اضافه می‌کنیم. اگر هوا سرد باشد هم که دستکش یا شال‌گردن برمی‌داریم. کفش پیاده‌روی راحت و دمپایی یا صندل هم بخش مهم تجهیزات کمپینگ است.

وسایل بهداشتی
بعضی‌ها برای سبک‌ سفر کردن، وسایل بهداشتی کمتری همراه‌شان می‌برند. حتی از لباس‌هایشان به عنوان حوله استفاده می‌کند؛ اما بیشتر مسافران حداقل یک حوله، مسواک، خمیردندان، صابون و شامپوی سفری کوچک با خود دارند.

همراه داشتن قرص و دارو به حساسیت ما برمی‌گردد. کرم ضد آفتاب، پماد نیش حشرات یا قرص تصفیه آب، چسب زخم، باند و مسکن می‌توانند بخشی از لوازم کمپینگ باشند.

باید در وسایل کمپینگ خود دستمال کاغذی بگذاریم و اگر از داشتن دستشویی مطمئن نیستیم، حتما دستمال مرطوب برداریم. کیسه زباله هم برمی‌داریم تا همان‌طور که طبیعت را تحویل گرفته‌ایم، به مسافران بعدی تحویل دهیم.


اگر از موبایلتان زیاد استفاده می‌کنید، باتری اضافه یا پاروربانک را فراموش نکنید. اینکه به‌جز این چه لوازم جانبی موبایل برای سفر همراهتان ببرید به خودتان بستگی دارد.

اگر دوربین عکاسی حرفه‌ای دارید یک لنز ۱۸-۵۵ کافی است؛ لنزهای بزرگتر زمان پیاده‌روی مزاحمتان می‌شوند. ضمنا حتما باتری و حافظه اضافه برای دوربینتان بردارید. چراق‌قوه یا هدلایت را هم برای پیاده‌روی شبانه به لوازم کمپینگ اضافه کنید.

 

مدیر سایت
  مدیر سایت